Bij een loopwedstrijd in deze tijd van het jaar in Nederland kun je van alle soorten weer verwachten. Was het vorig jaar glibberen op een gladde ongelijk vastgevroren ondergrond met sneeuw en ijs, dit jaar leek het bijna lente.
Op zich prima omstandigheden om te lopen. De regen kwam pas na afloop.

De organisatie had dit jaar voor het eerst een medaille voor de deelnemers. En Mooi!!  Het is een beslist imponerende medaille, waarbij het voor de ontvangers wel lijkt of ze de marathon gelopen hebben.
Maar het is het natuurlijk ook petje af voor al die lopers. Het parcours is loodzwaar. De lopers weten wel dat de trap niet het zwaarste stuk is, hoewel die bij het publiek het altijd het beste doet. Aan de andere kant van het parcours is het pas echt afzien als je daar naar boven moet. Daar staan geen mensen om je aan te moedigen en voor sommigen is daar de neiging om maar toe te geven aan het gevoel om maar op te geven groot. Maar dat komt in de praktijk nauwelijks voor. De meesten die mee doen zijn uit het goede hout gesneden en echte doorzetters. Hopelijk genieten ze ook nog van de schitterende natuur waar ze in rondlopen. Mocht dat niet zo zijn dan kunnen ze op een ander moment hier nog eens terugkomen om dan wat meer relexed te lopen. Al moet ik uit eigen ervaring helaas vertellen dat er op elk moment van de dag altijd veel honden (los)lopen, soms zelfs met een aantal  in auto's aangevoerd, met de bekende consquenties zoals het najagen van lopers en niet te vergeten de Poep..
Ben je benieuwd naar de uitslag? Klik dan hier.
De foto's om een impressie te krijgen van de loop zijn  helaas mislukt. (Ik spaar al wel voor een ''echt''  toestel). Om toch iets te laten zien heb ik er toch een paar hier neer gezet, maar excuus voor het getoonde. Wellicht volgende jaar beter!
Leemkuilcross 20 januari 2002
Wedstrijd
zwaar parcours